woensdag 12 april 2017

Een hemel vol sterren

U vraagt, wij naaien.


Op vraag van een vriendin begon ik aan een nieuwe quilt: een met zachte kleuren, liefst wat aardetinten.
Ik koos voor sterren omdat die mooi zijn en veel betekenis hebben.


Hier is de hele fabricatie in beeld:


Per ster 6 ruiten snijden.








Van die ruiten een ster naaien.








De tussenruimte vullen met achtergrondstof (ook ruitvormig).








De sterren schikken.








De verkeerde kleuren vervangen door nieuwe, beter sterren. Tien in dit geval.
Alle sterren eerst in rijen en dan tot een geheel verbinden.






De lege plaatsen aan de zijkant opvullen met achtergrondstof.Rondom twee boorden in verschillende kleuren naaien.
Voorkant, tussenvoering en achterkant vastmaken en doorstikken, quilten.






Nog een boordje om alles af te werken.


En dan genieten van het resultaat.




















dinsdag 28 februari 2017

Lezende meisjes

Hij is klaar, de quilt met de lezende meisjes.

Na de verhuisbeslommeringen en de intrek van mijn moeder in ons huis werd het tijd voor wat creativiteit in de vorm van een quilt.

Van dit
 
 
Kwam uiteindelijk dit





 


 
 
 
het dekentje bestaat uit 5 x 6 blokken van 30 op 30 cm die ik elk apart afwerkte met 'free motion quilting' en daarna pas aaneen stikte. Het voordeel: een klein stuk is gemakkelijk te hanteren op de naaimachine zo kon ik vrolijk meanderen zonder nekpijn of kramp in mijn armen.
 

 
 
 
De quilt is al beloofd en verhuist straks naar een mooie, spiksplinternieuwe zetel in een gezellig fris vernieuwd interieur.
 
 
 
 


donderdag 2 februari 2017

het gaat vooruit!

Wat gaat de tijd toch vlug! Vandaag is het al 2 februari, de eerste maand vloog als een sneltrein voorbij. Dat ligt in de eerste plaats natuurlijk aan de grote verhuizing van mijn moeder naar ons.
Alles is voorbij, goed verlopen en ik hoop dat we de eerste twee jaren (of zo) niet weer gaan rommelen met meubels en huisgerief. 'Rust, O wondervreemd genucht' schreef Willem Kloos meer dan honderd jaar geleden. Ik kan het alleen maar beamen.

Nu begint het weer te kriebelen. Mijn kapotte vingers (inpakken, ordenen, uitpakken, schoonmaken, ... kunnen pijn doen) zijn zo ongeveer weer in orde en de aanpassing aan de nieuwe situatie in huis is ook ongeveer gebeurd. Tijd voor wat nieuwe of onafgewerkte projecten!

Eerste stuk: een dik vest. Te laat afgemaakt voor de winterkou van de voorbije weken, maar februari kan ook nog  vriesdagen brengen. Het hoeft niet echt voor mij, maar ik heb er de gepaste trui voor.


 
 
Dikke wol van Lana Grossa, aangepast patroon en breinaalden nr. 12. Dat ging vlug vooruit! Alleen het ineenzetten en beslissen over de rand nam heel veel tijd in beslag. Ik kan super hard twijfelen over afwerking, over de juiste of de beste oplossing voor 'problemen'.
 
 
Het volgende breiwerk is nog aan het groeien.
 
 




Het is of wordt een top-down gebreid vest zonder naden. Nog 2 cm rand breien en dan kan ik aan de mouwen beginnen. Daarna komen er nog twee zakken in de voorpanden.
Ik kan het bijna dragen!




Alles in tricot, de randen ribbel met gedraaide steken.

Dit patroon kocht ik bij Shannon op het internet. Het heet 'Timber Cardigan' en ik breide het met yakwol van Lana Grossa en een rondbreinaald nr.5. Dat is toch heerlijk grief, zo'n goede rondbreinaald. Ik heb geen pijn of kramp meer in mijn nek of schouders en kan er ook in de zetel gemakkelijk mee werken.

Mijn naaihoek is weg, vervangen door een klein salonnetje voor mijn moeder. De naaimachine staat op een goed bereikbare plaats, maar ik moet nog oefenen om ze boven te halen. Dat komt nog wel, want ook daarvoor liggen een paar projectjes te wachten.
Geduld is een schone deugd!




donderdag 22 december 2016

Bijna!

Het is hier erg druk! Zo druk dat ik bijna geen tijd meer vind om een bericht te schrijven.

Mijn moeder (en die van mijn vele broer en zussen natuurlijk) is wat men noemt hoogbejaard. Ze woont al 15 jaar alleen in een ruim appartement in het centrum van onze gemeente. Kwik en ondernemend als ze altijd geweest is, neemt ze minstens één keer per week de bus richting stad; ze gaat 's zaterdags voor dag en dauw naar de markt, doet de was en strijk voor een van haar zussen, kortom niet klein te krijgen, dachten wij altijd.
En toch beginnen de jaren te wegen. Daarom hebben we twee weken geleden voorgesteld dat ze in de loop van januari bij ons komt wonen.

Verhuizen is altijd een heel gedoe; verhuizen en weinig meenemen is een nog groter gedoe.
In ons huis wordt de logeerkamer vrijgemaakt, verandert mijn naaihoek in een salonnetje met haar zetels en schuiven mijn man en ik een beetje op.
In haar appartement zoekt ze zelf uit wat ze nog wil bewaren, welke kast naar wie van de kinderen gaat, welk servies ze mee gaat nemen, wat er naar het containerpark of de kringwinkel mag, ... en probeert ze haar zenuwen in bedwang te houden.

Verhuizen is altijd afscheid nemen. Verhuizen naar je laatste woonplaats is dat helemaal. Toegeven dat je na al die jaren geen huishouden meer hoeft te doen, niet meer moet zorgen, zelf verzorgd en door al je kinderen en (achter-)kleinkinderen in de watten gelegd mag worden, is voor een zelfstandige moederkloek als onze mama niet eenvoudig, denk ik.

Verhuizen brengt onrust mee. Een appartement helemaal leegmaken, aan al je kinderen denken, voor elk van hen iets waardevols apart houden kan op tijd en stond voor hoge bloeddruk zorgen. Wij vragen dat niet, maar zo is onze moeder nu eenmaal: iedereen moet wat kunnen hebben, niemand mag zich achtergesteld voelen.

Ze is dapper, 'ons mama', maar al die verhuisperikelen kan ze natuurlijk niet alleen de baas. Iedereen helpt zo goed mogelijk. Het is dus druk!

In al die beslommeringen zouden we bijna vergeten dat het Kerstmis wordt. Ik was al goed bezig en gisteren heb ik alle verhuisdingen opzij geschoven en een paar placemats en onderzetters afgewerkt.



De patronen komen uit een Noors boek. Ze zijn op witte stof geappliqueerd.



 

 Om het witte vlak wat te doorbreken stikte ik met zilverdraad wat sterren op de open plekken. In het licht van kaarsen of lampen glanzen ze.


 
Ook de glazen kunnen we op een passende onderzetter kwijt:

 
 
De kleuren passen bij het kerstservies dat ik vorige maand op de kop kon tikken.
 
Nu nog wat laatste boodschappen, koken en het kerstfeest kan beginnen!
Dit jaar zijn toevallig mijn man en ik verantwoordelijk voor het familiefeest. Dat wordt verse zalm koken (man), groenten en andere schotels voorzien (ik) voor zo'n 40 man. Een grote familie is fijn! En met de geweldige verandering in het leven van onze moeder en ons allemaal in het achterhoofd wordt dit een speciaal feest.
Ik wens ieder van jullie een vredige fijne kerst, veel licht en warmte in jullie hart en huis om je even terug te trekken uit de harde buitenwereld!
 
 
 
 
Patronen: Lise Bergene, Julens lappebook
Stof: Naald en Draad, Schoten en Stoffenverkoop, Hoogboom
 


woensdag 7 december 2016

De kerstquilt

Zonneschijn vandaag, goed weer voor een paar beter foto's van de kerstquilt.

De voorkant:

 
 
 
De achterkant: lekker zacht flanel
 

 
 
Detail van de achterkant:
 

 
 
 
Stoffen: voorkant: stoffen van Naald en Draad, Schoten
             achterkant: Timeless treasures fabric: Paris chickadee tree
Patroon: Quiltmania special winter 2014
 
 
 
 
 
 
 
 


dinsdag 6 december 2016

Een passend kleedje

Toen ik de kerststal naar beneden haalde, dacht ik dat een passend kleedje voor het tafeltje wel mooi zou zijn.

Het werd een quilt, groter dan ik eerst in gedachte had (148 x 148 cm) en toen de top klaar was en ik een passende achterkant vond, leek het me beter om er ineens een dekentje van te maken. Allemaal meer werk dan ik eerst van plan was, maar ik ben er blij mee, en de dochter blijkbaar ook, want ze hoopt dat het dekentje later in haar richting mag verhuizen.

De quilt bestaat uit 288 driehoeken die 144 vierkanten werden, en 42 driehoeken voor de rechte hoeken. De binnenste rand is één geheel, de buitenste heeft een zaagmotief van kleinere driehoeken.

Ondertussen raakte de kerstboom ook bewoond en versierd.





 
Patroon van de quilt: Quiltmania
Stof: vooral Naald en Draad, Schoten
De foto's zijn met mijn telefoon gemaakt en de kleuren zijn niet van denderende kwaliteit. Sorry!